1:41:265K views · 2d ago · 1:41:26
معلق ماندن بهتر است، یا فرو رفتن در عمق. من، نه ماندن را بلدم، نه غرق شدن را. دود شدن را اما دوست دارم؛ رها شدن از شکل، از وزن، از نام. آهسته بالا رفتن، در آغوش باد گم شدن، بی‌آنکه به جایی برسم. شاید رهایی، نه رسیدن باشد، نه سقوط؛ شاید باید چنان محو شد که حتی آینه هم چیزی برای انکار کردنم نداشته باشد. جوری که انگار جهان، حتی نبودنم را هم به خاطر نیاورد.
1:38:1416K views · 2mo ago · 1:38:14
اپیزود شماره سی و دو - رختکن بازنده‌ها - بازنده: پروین عمرانی روش سامورایی ایستادن تا آخر است و مرام رود رفتن بازنده: پروین عمرانی @parvinomrani اپیزود شماره سی و دوم رختکن بازنده‌ها هم‌اکنون در کست‌باکس و اپلیکیشن فیدیبو و تمامی پلتفرم‌های پادکست گروه سرمایه‌گذاری آگاه اسپانسر این اپیزود رختکن بازنده‌ها @agahcom
1:31:324.6K views · 2mo ago · 1:31:32
آدمها به دو دسته تقسیم می‌شوند. آنهایی که نون ته پیتزا را نمیخورند و آنهایی که نون ته پیتزا را از خود پیتزا بیشتر دوست دارند. این گروه نون بستنی را بیش از بستنی میخواهند. دور کلوچه را از مرکز کلوچه بیشتر دوست دارند. حتی دور نون بربری را بیشتر از بخشهای برشته آن می‌پسندند. شاید این گروه آدمها در زندگی هم اطراف زندگی را بیش از خود زندگی مشتاق باشند. مسیر را از مقصد بیشتر دوست داشته باشند.
1:22:287.3K views · 2mo ago · 1:22:28
«گوش‌هایم. صدای حرف زدن دست‌هایش. شکوفه‌های گیلاس در باد است.» این هایکو را در اینستاگرام دیدم و برای دوستانم بلند بلند خواندم و بلند بلند خندیدیم که، هایکو چه شکل عجیب و ساده و پیچیده بیان احساس آدمیزاد است. من هایکو نمیفهمم اما اینبار حس کردم این جملات کوتاه دلم را پر کرد. دست‌ها حرف می‌زنند، مثل دست «کودا ها» برای پدر مادرهایشان، مثل دستهای جیمی هنریکس، مثل دستهای او که پر از کلمات نگفته بود و گوش‌هایم که پر از شکوفه‌های گیلاس است.
1:37:264.6K views · 2mo ago · 1:37:26
«نخستین صبح زمستانآینهای که به آن خیرهامچهرهی پدرم را نشان می دهد» من در هایکو زندگی میکنمهایکو چشم بستهپیوسته در سفر بودن است. بازنده: امید گلزاده@omidgolzadeh- اپیزود بیست و نهم رختکن بازنده‌ها هم‌اکنون در کست‌باکس
1:58:2012K views · 3mo ago · 1:58:20
آن شب دریا عصبانی بود. موج‌ها از قدش بلندتر بودند و باد چیزی را در گوشش فریاد می‌زد که آن را نمی‌فهمید. خواست شنا کند. دید شنا کردن بلد نیست. انگار اصلاً هیچ‌چیز بلد نیست. کسی شبانه وارد مغزش شده و همه کشوها را خالی کرده بود. فقط دست و پا می‌زد. مثل کسی که برای اولین بار آب دیده باشد. آن‌قدر دست و پا زد که خسته شد. آن‌قدر خسته شد که فکر کرد اگر غرق شود، لااقل دیگر لازم نیست کسی را نجات بدهد.
1:42:0510K views · 3mo ago · 1:42:05
بعضی چیزها ها فقط تا وقتی وجود دارند که کسی نگاهشان کند. ابرها این را خوب می‌دانند. برای همین هیچ اصراری ندارند که شبیه چیزی باشند. یک نفر میانشان گوسفندی پیدا می‌کند که آرام می‌چرد، یکی سیبی می‌بیند که هیچوقت از درخت نیفتاده، یکی هم دایناسوری که که انگار یادش رفته باید ترسناک باشد. چند دقیقه بعد باد که میرسد، هیچ‌کدامشان دیگر آنجا نیستند. باد شخصیت عجیبی دارد. همیشه جوری رفتار می‌کند که انگار جهان بایدمثل خودش بی‌شکل باشد.
1:00:2423K views · 1y ago · 1:00:24
گاهی وقت‌ها میخوابی، هی بیدار میشی، میبینی هنوز صبح نشده. دوباره میخوابی، دوباره بیدار میشی ولی میبینی صبح نشده! اون زمانه که باید به خودت بگی بخواب، این هم یه خوابه؛ به زودی صبح میشه. بازنده: ... اپیزود بیست و چهارم رختکن بازنده‌ها هم‌اکنون در کست‌باکس و تمامی پلتفرم‌های پادکست
1:34:1117K views · 2y ago · 1:34:11
گاهی شنیدن یک تکه موسیقی، مزه یا بویی را از عمق کشوهای حافظه بیرون می‌کشد و آدم را می‌کشد و دوباره زنده می‌کند! گاهی وقت‌ها هم چیزی عجیب آویزان آدم می‌شود که نمی‌دانی کی و کجا تو را از آن خودش کرده است. به هر حال در اغلب اتفاقات ما نقش چندانی در رخداد نداریم. به قول افسر خانم با آن لهجه شیرین رشتی و آن صدای سال‌خورده که میگفت، “از بخت منه!”و دوباره بلافاصله مى‌گفت، “از بخت منه!”
1:37:3613K views · 3y ago · 1:37:36
وسط کلی حرف مهم گفت”بعضی‌ها هم، قبل از اینکه بخوان فکر کنن که لازمه فکر کنن برنده بودن یا بازنده، از خط زندگی عبور می‌کنن و بازیشون تمام میشه.” بعد از این جمله سکوت طولانی پیش آمد که هرگز تمام نشد. بازی در سکوت ممکن و گاهی بهترین کار است. مثل بچه‌هایی که زیر میز قایم می‌شوند تا کسی بازیگوشی سرخوشانه آنها را به هم نزند.
1:30:4916K views · 3y ago · 1:30:49
کلکسیونرها و موزه داران شباهت و تفاوت‌‌های زیادی دارند. آدمها گاهی به شکل احمقانه‌ای چیزها را نگه میدارند که هر چه می‌گذرد ارزشمندتر شوند. موزه‌داران کمی فرق دارند، آنها سخاوتمندانه چیزها را در معاشرت با دیگران می‌گذارند، شاید برای اینکه خاطره‌ها در حافظه‌ها باقی بمانند. بنظر میرسد موزه‌داران شوالیه‌هایی در مبارزه با بادند، بادی که شاید اسمش آلزایمر است. بازنده هفتم رختکن، بابک چمن‌آرا
1:28:4019K views · 3y ago · 1:28:40
رییس قبیله پاراراپورو میگفت تو جنگل [استوایی] روز برای درخت‌های بلند بلندتره. البته به این معنی نیست که شانسی برای باقی موجودات کوتاه قامت وجود نداره. در طبیعت قانون نانوشته ولی اساسی وجود دارد، اونی برنده است که منعطف‌تره! بازنده این اپیزود یک نرم‌تنه که خودش رو به سختی به نیمکت رختکن رسونده. ولی اون می‌گه: من برمی‌گردم و همه چیز رو درست می‌کنم. کیومرث مرزبان، بازنده‌ی ششم.
1:37:5219K views · 3y ago · 1:37:52
اولیور کان دروازه‌بان تیم فوتبال آلمان، در جام جهانی ۲۰۰۲ گفت شانس چیزی نیست که درب خانه رو بکوبد. شما باید درب ۱۰۰ خانه را بکوبید تا شاید یک درب را شانس باز کند. با اینکه هیچگاه تلفنمان برای برنده شدن در هیچ قرعه‌کشی، هیچوقت زنگ نخوده و هیچ آدمی را هم در اطرافمان نمیشناسیم که تلفنش به این منظور زنگ خورده باشد، اما به نظر میرسد این جمله ارزش گول خوردن را داشته باشد.
1:23:0621K views · 3y ago · 1:23:06
پروفسور سمیعی«الکی»می‌گوید: “يافتن پرسش درست، مهمتر از پیدا کردن پاسخ است!” این جمله هیچ ارتباطی به این اپیزود رختکن بازنده‌ها ندارد و اصولا معلوم نیست کی اون رو گفته. ولی شما این جمله را در ذهن داشته باشید، چون ممکنه من اشتباه کنم و یک روز به کارتون بیاد. اشتباه، اشتباه کردن، این یکی از مهمترین دارایی‌های ماست. یک شانس که بتونیم یک چیزهای متفاوتی را تجربه کنیم و یاد بگیریم.
1:30:1439K views · 3y ago · 1:30:14
تقریبا هرکدام ما دست‌کم یک‌بار در جایی از زندگی از خودمان و یا از پدر و مادرمان پرسیدیم که “چرا من را به دنیا آورده‌اید!” برای برخی این سوالِ هر روز و هر شبشان است. حتی اگر در حوالی ناف آمریکا باشند! بازنده این رختکن، سردار سرمست.
Showing the 15 most recent episodes. Everything plays right here on Pod Atlas.
Have thoughts about Rakhtkan Bazandeha - رختکن بازنده‌ها? Share them with other listeners.
Discuss this podcast